క్రౌన్ హ్యూమన్ రైట్స్: పల్లె మట్టిలో పుట్టిన బంధం - తండ్రి కొడుకుల అనుబంధం

గోదావరి ఒడ్డున ఉన్న రామాపురం అనే చిన్న పల్లెలో పచ్చని పొలాలు, మట్టి రోడ్లు, చెరువు గట్టు, పాత మర్రిచెట్టుతో కళకళలాడుతూ ఉండేది. ఉదయం కోళ్ల కూతతో మొదలై, సాయంత్రం పశువుల గంటల శబ్దంతో రోజు ముగిసేది. ఆ ఊరిలో రామయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతనికి రెండెకరాల పొలం. పెద్దగా ఆస్తులు లేకపోయినా.. తన భూమిని, తన ఊరిని, తన కుటుంబాన్ని ఎంతో ప్రేమించేవాడు.

రామయ్యకు చిన్నా అనే కొడుకు ఉండేవాడు. చదువులో చాలా చురుకైనవాడు. నగరానికి వెళ్లి పెద్ద ఉద్యోగం చేయాలన్నది చిన్నా కల. ఒకరోజు చిన్నా తండ్రితో అన్నాడు, నాన్నా.. నేను ఇక పొలంలో పని చేయలేను. నగరానికి వెళ్లి ఉద్యోగం చేస్తాను. అక్కడే స్థిరపడతాను.

రామయ్య ఏమీ మాట్లాడలేదు. కొద్దిసేపటి తర్వాత పొలంలో ఉన్న మట్టిని చేతిలోకి తీసుకుని చిన్నాకు చూపించాడు. ఈ మట్టి మనకు అన్నం పెడుతోంది నాన్నా. కానీ నీ కలను నేను ఆపను. నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నా మంచిగా బతకాలి.

చిన్నా నగరానికి వెళ్లిపోయాడు. ఏళ్లు గడిచాయి. చిన్నా మంచి ఉద్యోగం సంపాదించి, పెద్ద ఇల్లు కట్టుకున్నాడు. కానీ పల్లెకు రావడం మాత్రం తగ్గిపోయింది.

ఒక సంవత్సరం వర్షాలు సరిగ్గా పడలేదు. గ్రామంలోని చెరువు ఎండిపోయింది. పొలాల్లో పంటలు వాడిపోయాయి. దీంతో రామయ్య కూడా తీవ్రంగా నష్టపోయాడు. ఈ విషయం చిన్నాకు తెలిసింది.

వెంటనే పల్లెకు వచ్చాడు. తండ్రిని చూసి, నాన్నా.. మీకు ఇంత కష్టం వచ్చినా నాకు ఎందుకు చెప్పలేదు అని చిన్నా అడిగాడు. రామయ్య నవ్వుతూ, నీ జీవితం బాగుండాలని అనుకున్నాను. నా కష్టాన్ని నీ మీద పెట్టాలని అనుకోలేదు, అని రామయ్య అన్నాడు.

రామయ్య మాటలు చిన్నా మనసును కదిలించాయి. చిన్నా ఆ రాత్రంతా నిద్రపోలేదు. తాను చిన్నప్పుడు ఇదే పొలంలో తండ్రితో కలిసి తిరిగిన రోజులు గుర్తొచ్చాయి. చెరువు గట్టుపై ఆడుకున్న రోజులు, అమ్మ చేసిన జొన్న రొట్టెలు, సంక్రాంతి పండుగ, ఊరి జాతర.. అన్నీ కళ్ల ముందు మెదిలాయి.

మరుసటి రోజు ఉదయం చిన్నా తండ్రితో కలిసి పొలానికి వెళ్లాడు. నాన్నా.. ఈసారి మన పొలంలో కొత్త పద్ధతిలో సాగు చేద్దాం. నీటి పొదుపు చేసే విధానాలు ఉపయోగిద్దాం. మన ఊరి రైతులందరినీ కూడా కలుపుకుందాం, అని చిన్నా అన్నాడు.

రామయ్య ఆశ్చర్యంగా కొడుకును చూశాడు. కొన్ని నెలల్లో చిన్నా తన స్నేహితుల సహాయంతో గ్రామంలో రైతుల కోసం నీటి సంరక్షణ పనులు ప్రారంభించాడు. చెరువును శుభ్రం చేయించి, వర్షపు నీరు నిల్వ ఉండేలా ఏర్పాట్లు చేశాడు.

ఆ తర్వాత వచ్చిన వర్షాలతో చెరువు నిండిపోయింది. పొలాలు మళ్లీ పచ్చగా మారాయి. ఒక సాయంత్రం రామయ్య, చిన్నా ఇద్దరూ చెరువు గట్టు మీద కూర్చున్నారు. రామయ్య మెల్లగా అన్నాడు: నువ్వు నగరానికి వెళ్లి పెద్దవాడివయ్యావనుకున్నా.. ఈ రోజు నువ్వు నీ పల్లెకు ఉపయోగపడే మనిషివయ్యావు. అదే నాకు నిజమైన గర్వం, అని రామయ్య అన్నాడు.